Yüksek dağ başında esen yel idim,
Akar sulardan durulmaz sel idim.
Sel idim
sel idim
Kırdı dallarımı çöp eyledi gurbet elleri.
Kendi yurdumda sararan gül idim,
gül idim
gül idim
Ey fani dünya, ne çetin yolun var,
Kimi ağlatırsın, kime yar olursun?
Yıkıldı sarayım, kalmadı bağım,
Sen de mi bana küsüp darılırsın?
Yükledim derdimi dert bohçama
Gençliğim savruldu geze toza
Bir selam saldım o vefasız yâre,
Geri dönülmez olmuş yol idim
Yol idim
Yol idim
Ey fani dünya, ne çetin yolun var,
Kimi ağlatırsın, kime yar olursun?
Yıkıldı sarayım, kalmadı bağım,
Sen de mi bana küsüp darılırsın?
Gece çöker, içimde dertler uyanır,
Bu feryada taş olsa ancak dayanır.
Göz yaşlarım düşe düşe toprağa
Oda benden bir gün usanır
Ah usanır
Bir garip yolcuyum ömrün içinde,
Ne bahar gördüm ne gül dalında.
Bir türkü kaldı kırık sesimde,
Savrulup giderim gurbet yolunda.
Ey fani dünya, ne çetin yolun var,
Kimi ağlatırsın, kime yar olursun?
Yıkıldı sarayım, kalmadı bağım,
Sen de mi bana küsüp darılırsın?
Yorumlar
Yorum Gönder